靖西上甲末伦《vinszeengz怨情》

Vins  Zeengz

Arleir nor nongx ar
Mixgoens gangj bujreyz
Sleizgeys gangj reiz’ings
Vid gangj vid yaepyings toenlaeng
Mixndouj yax tai nyaengz buj vengh
Gyaep pyaek lej vengh kengs zaengz au
Geys nih vengh zeengz rauz buj gos
Dodded box kaloh yasying
Gaovas buj meiz nding kyo kauj
Zeengz rauz sleep bet gauj lej gyao
Geys nih roux ndaem kao lej vengh
Laisyax naemx doek dengs leixsleiz
Nin ngoh slaek slong leiz kauj moek
Yuenz nonz yous doyj moeg ngoh nyaemz
Nin box geh gyang slaem buj mah
Pyaekgat zeyj naemx dah buj laoz
Tuij kauj slong mbat baoz gyeen leux
Daek maz gyeen meiz leux ngoh ban
Buj liux aen zeengz van zeylveiv
Zoengzvinh kauj miuh zeix slauj slin
Noy yaemh gyeenz voenz hing dang dons
Dons gyeen dons yous ndai
Nin nih beij aen hai sleephaj
Sleiszeek ruengh dongj naj kauj ta
Zoeg kauj slaem nih maz gyaih lour
Nongx ar!
 

怨情（直译）

妹啊怎么啦
以前那样说
现又这样讲
还边讲边犹豫后退
原来说好生死不离
捡猪菜你连筐都忘记拿
现在你不顾我们的旧情
丢弃在路上好孤单
叫花子没碗去讨饭
我们从十八九岁开始相会
现在你见了世面就把我抛弃
还以为我们的感情已水到渠成
在你心中难道就没有我的一点点位置
每天夜里我都在被子下呢喃
念你在心底已无法抹灭
想起以前虽然没食油只用河水煮青菜
一碗饭照样二口吃光
你盛饭来吃不完就往我碗里分
想不到我们的浓情蜜义已难以追回
我成愿入寺庙出家 
日夜以香烟为食
一餐有一餐无
思念你如十五的月亮一般
虽然月光如此耀眼
但也不能刺进你的心
妹啊